Çocuklara Kıymayın Efendiler

“Kapıları çalan benim; kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem; göze görünmez ölüler.

Son verin savaşlara; çocuklar üzülmesin.
Vazgeçin hırsınızdan; soyunuz tükenmesin!

Ne yazar hükmetseniz savaşlarla dünyaya?
Ne tat alacaksınız çocuk sesleri yoksa?

Çocuklar geleceğin umut ışığıdırlar.
Söndürmeyin onları; bizi aydınlatsınlar.

Çocuk; dosttur, sevgidir, hayattır, gelecektir.
Çocukları sevmeyen murad görmeyecektir!

Benim sizden kendim için hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki kağıt gibi yanan çocuk.

Çocuklar öldürülmesin; şeker de yiyebilsinler…”

Nazım Hikmet Ran