Java’daki Anahtar Sözcükler

Java programlama dilinde, belirli işlevleri yerine getiren ve önceden tanımlanmış olan bir dizi anlamı olan “anahtar sözcükler” bulunur. Bu anahtar sözcükler, programın dilbilgisine uygun şekilde kullanılmalıdır ve özel anlamlara sahiptir. İşte Java’da kullanılan bazı anahtar sözcüklerin bir listesi:

abstract: Soyut sınıfları ve soyut metotları belirtmek için kullanılır.
assert: Bir ifadenin doğru olduğunu kontrol etmek için kullanılır.
boolean: Mantıksal değerleri (true veya false) temsil etmek için kullanılır.
break: Bir döngüden veya anahtar sözcüğün bulunduğu bir bloktan çıkmak için kullanılır.
byte: 8-bit işaretli tamsayıları temsil etmek için kullanılır.
case: Bir switch ifadesinde durumları belirtmek için kullanılır.
catch: Bir try bloğunda meydana gelen bir hatayı yakalamak ve işlemek için kullanılır.
char: 16-bit Unicode karakterleri temsil etmek için kullanılır.
class: Bir sınıfı tanımlamak için kullanılır.
const: Kullanımdan kaldırılmış bir anahtar sözcüktür.
continue: Bir döngünün bir sonraki yinelemesine atlamak için kullanılır.
default: Bir switch ifadesinde varsayılan durumu belirtmek için kullanılır veya bir switch veya try-with-resources ifadesinde varsayılan davranışı belirtmek için kullanılır.
do: Bir döngüyü belirli bir koşula bağlı olarak tekrarlamak için kullanılır.
double: 64-bit kayan nokta sayılarını temsil etmek için kullanılır.
else: Bir if ifadesinin yanlış olduğunda çalışacak alternatif bir kod bloğunu belirtir.
enum: Bir enum (sabitlerin listesi) tipini tanımlamak için kullanılır.
extends: Bir sınıfın başka bir sınıftan türetilmesini belirtmek için kullanılır.
final: Bir değişkenin değerinin değiştirilemez olduğunu veya bir sınıfın alt sınıfının oluşturulamayacağını belirtmek için kullanılır.
finally: Bir try-catch bloğunun sonunda her durumda çalışacak kodu belirtir.
float: 32-bit kayan nokta sayılarını temsil etmek için kullanılır.
for: Bir döngüyü belirli bir koşula bağlı olarak tekrarlamak için kullanılır.
if: Bir koşulun doğru veya yanlış olmasını kontrol etmek için kullanılır.
implements: Bir sınıfın bir arayüzü uyguladığını belirtmek için kullanılır.
import: Başka bir paketten sınıf veya paketleri içeri aktarmak için kullanılır.
instanceof: Bir nesnenin belirli bir türden olduğunu kontrol etmek için kullanılır.
int: 32-bit işaretli tamsayıları temsil etmek için kullanılır.
interface: Bir arayüzü tanımlamak için kullanılır.
long: 64-bit işaretli tamsayıları temsil etmek için kullanılır.
native: Bir metodu platforma özgü kodla (native code) uygulamak için kullanılır.
new: Bir nesne örneği oluşturmak için kullanılır.
package: Sınıfların ve diğer varlıkların gruplandığı bir paketi belirtmek için kullanılır.
private: Bir öğenin yalnızca ait olduğu sınıf içerisinde erişilebilir olduğunu belirtir.
protected: Bir öğenin ait olduğu sınıf ve alt sınıflar tarafından erişilebilir olduğunu belirtir.
public: Bir öğenin genel olarak erişilebilir olduğunu belirtir.
return: Bir metottan değer döndürmek için kullanılır.
short: 16-bit işaretli tamsayıları temsil etmek için kullanılır.
static: Bir öğenin sınıfa ait olduğunu ve sınıf seviyesinde erişilebilir olduğunu belirtir.
strictfp: Kesin kayan nokta hesaplamalarını etkinleştirmek için kullanılır.
super: Bir sınıfın üst sınıfını temsil eder veya üst sınıfın yapıcı metodunu çağırmak için kullanılır.
switch: Birden fazla durum için kontrol akışını belirtmek için kullanılır.
synchronized: Eşzamanlı işlemleri kontrol etmek için kullanılır.
this: Bir sınıfın içerisinde bulunan mevcut nesneyi temsil eder.
throw: Bir istisna (exception) fırlatmak için kullanılır.
throws: Bir metotun belirli bir istisna türünü fırlatabileceğini belirtmek için kullanılır.
transient: Bir nesnenin serileştirilmesi sırasında geçici olarak atlanması gerektiğini belirtmek için kullanılır.
try: Hata olasılığı olan bir kod bloğunu tanımlamak için kullanılır.
void: Bir metotun geriye değer döndürmediğini belirtir.
volatile: Bir değişkenin bellekteki değerinin optimize edilmeden doğrudan okunması ve yazılmasını belirtir.
while: Bir koşul doğru olduğu sürece belirli bir kod bloğunu tekrarlamak için kullanılır.

Bu anahtar sözcükler, Java dilinde özel anlamlara sahiptir ve değişken veya metot adları olarak kullanılamazlar.